Paradisi Dei

Wiersz  o moim ogrodzie .Napisał  go  mój przyjaciel .
Jego interpretacja ogrodu

 Hortis dei na Paradisi Dei

Światem władali bogowie, co bogami nie byli,

lecz tylko tchnieniem, tego co najwyższym.

Ocierali się o ideały, z ludzkich wad kpili,

być chcieli nad światem, być co najmilszym. 

Kiedy nowe, nadeszły czasy,

w wojnie świat, pogrążyli.

Największy z nich, na władze łasy,

meduzy głową, w kamienie się zmienili.

I on sam, po władzę sięgał szalony,

nie znał boskości, nie znał człowieka.

Zginął od meduzy, w kamień zamieniony,

sprawiedliwość, cierpliwa, zawsze poczeka. 

Do piekieł, zesłane stare demony,

w alei, ich poddańcze stoją pomniki.

Rotunda boska, w oparach kardamony

i dwa na kolanach, poddane stoją łuczniki.

Pod kopułą niegdyś, bogi fałszywe,

dzisiaj najczystsza Madonna stoi.

Stopą, przeszłe czasy, zgniotła robaczywe,

 i serce, serce człowieka na nowo koi. 

Paradisi Dei, boskie ogrody,

symbol upadku, starego świata.

Kroplą na serca, kroplą osłody,

symbolem upadku, dobra fasada.

                                                                                        Ludwik August 

                                   http://www.youtube.com/watch?v=fk8YxqVcDcg&feature=autoshare

                                         

   
 Oraz   filmik z utworem który śpiewa mój znajomy